İkilem

Soru

47 yaşındayım. Kadınım. Türkiye dışında ikamet ediyorum. Şimdi 18 yaşında olan oğlum 6 yaşındayken ilk eşimle ayrıldık. Oğlum benimle birlikte yaşadı. 3.5 sene önce yeniden evlendim. İşim gereği 4 sene yurt dışında, 2 sene Türkiye’de kalıyorum. Yeni eşim çok karşı çıkmasına (neredeyse ayrılacaktık) rağmen 1 senelik evliyken oğlumla beraber yine yurt dışına geldik. (2.5 sene önce) Tayin gereği. Ama daha ziyade oğlumun eğitimi için. İşin aslı, üniversiteye yurt dışında başlasın ve bir ayağı dışarda olsun istedim. İmkanım varken bunu yapmamak ona haksızlıktı bana göre. (Oğlum da Türk eğitim sistemiyle barışamadı, yurt dışına gelmeyi çok arzu etti.) Oğlum bu yıl üniversiteye başladı. Eşim ‘artık dön, yok dönmeyeceksen ona göre çizelim hayatımızı’ dedi. Onu seviyorum. Dilekçe verdim dönmek için. Oğlan burada kalacak. Çok kaygılıyım. Kendimi ‘anneliğin 18 sene miydi senin’ diye suçluyorum. Onunla paylaştığımız yaşamı bitirdiğim için suçluluktan ölmek üzereyim. Eşimi de kaybetmek istemiyorum. Ona da hak veriyorum. Sanırım bir tek kendimi kayırmıyorum. Biraz akıl verir misiniz? Sevgiler.

0

Cevap ( 1 )

  1. Mehmet Artıran

    Yaşam sürekli değişim ve yeni durumlarla bizi karşı karşıya bırakan süreçlerle doludur. Öncelikle ben oğlunuz konusunda endişelenmemeniz gerektiğini vurgulamak isterim. Yaşam böyle bir şey; çocuklar büyür ve bir gün kendi yaşamlarını çizmeleri gerekir. Bu doğal bir yerde de olması gereken bir şeydir. Konunun sizin onu bırakmanız ya da annelik işlevlerinden vazgeçmenizle bir bağlantısı yok. Siz bir ömür boyu birlikte, paylaşım ve iletişim içerisinde zaten olacaksınız. Onun her zaman annesi kalacaksınız, yanında olsanız da olmasanızda. Bu nedenle kendinizi de düşünmeli kararlarınızı buna göre vermelisiniz. Elbette ilk zamanlar ayrı yerlerde olmak zorlayıcı olacaktır. Ama zaman içerisinde oğlunuzla ilişkileriniz yeni bir yapıya, yeni bir formata dönüşecektir. Bu da size mutluluk ve haz verecektir.

    "Cevaplandı" olarak işaretlendi

Cevap bırak